30%-regeling: 150-kilometergrens niet in strijd met Europees recht

In Archiefby robert

Voor werknemers die naar Nederland komen kan onder bepaalde voorwaarden gebruik worden gemaakt van de 30%-regeling. Deze regeling is een forfaitaire tegemoetkoming voor de extra kosten van de werknemer voor het verblijf in Nederland. Toepassing van de 30%-regeling brengt met zich mee dat aan bepaalde werknemers 30% van het loon inclusief de vergoeding, ofwel 30/70 van het loon exclusief de vergoeding, kan worden verstrekt als vrije vergoeding voor de extraterritoriale kosten. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan dubbele huisvestingskosten en reiskosten naar het land van herkomst. De 30%-regeling geldt tevens voor de premies volksverzekeringen.

Per 1 januari 2012 is voor de toepassing van de 30%-regeling een 150 kilometer-grens ingevoerd. Deze grens houdt in dat de desbetreffende werknemer oorspronkelijk minimaal 150 kilometer van de grens met Nederland af dient te wonen. In de onderliggende zaak stelt belanghebbende dat de ingevoerde 150 kilometer-grens in strijd is met het gelijkheidsbeginsel.

De Advocaat-Generaal (A-G) is het hier niet mee eens. Het criterium van de 150 kilometer-grens is volgens de A-G arbitrair maar niet zodanig onredelijk of disproportioneel dat hierin een wijziging dient te worden aangebracht.
De Hoge Raad heeft inmiddels prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie EU gesteld alvorens een beslissing te nemen.
Advocaat-Generaal Niessen, 1 mei 2013

hits=681= / id=3308=